گردش روزگار بعضی وقتها اونقدر سریع میشه که باور نمیکنیم خیلی زود به سالگردها رسیدیم. بله ؛ یکسال گذشت.....


معمولا" از تیتری که انتخاب کردم برای درگذشتگان استفاده میشه اما خدا رو شکر اینبار نمیخوام یکمین سالگرد درگذشت کسی رو اطلاع بدم. دهم آبان سال گذشته برای نخستین بار با ابزار کوهنوردی و سنگنوردی آشنا شدم و اولین فرود با طناب رو انجام دادم. یازدهم آبان 88 هم نخستین عبور از مسیر یا علی رو تجربه کردم. یکسال از این دو رویداد گذشت. در طی این یک سال با افراد جدیدی دوست و همگروه شدم. بجز یک خاطره ی تلخ ( که مربوط به تیرماه امسال میشه ) هر چی که در این یکسال برام پیش اومد شیرین و بیاد موندنی بود ؛ پیدا کردن دهها دوست خوب ، آشنایی با اساتید مجرب ، بهره مندی از اخلاق و خوی پسندیده و انسانی اکثر قریب به اتفاق دوستانی که افتخار آشنایی با اونها نصیبم شده ، یادگیری فنون عبور از مسیرهای زیبای کوه صفه ، سفر به آبشار لردگان ، کوهپیمایی در کلاه قاضی ، صعود بیاد موندنی به قله ی کرکس ، خودباوری مضاعف در تمرینات بولدرینگ و دیواره مصنوعی ، سلامت جسمی که در نتیجه ی ورزش مداوم و منظم بدست آوردم و ...... خداوند متعال رو به خاطر این همه نعمت که در این مدت به این بنده ی کمترین ارزانی داشته شکرگذارم. امیدوارم در سایه ی عنایات الهی و با لطف دوستان و همنوردان ، انشاءالله سال جدید ورزشی ام رو پر بارتر از قبل به اتمام برسونم ؛ تا یار که را خواهد و میلش به چه باشد......