اگه وقت آزاد خیلی خیلی محدودی دارین ، اگه جیبتون خیلی خالیه ، اگه یکی از اعضای خونواده وسواس داره و با دیدن یه ذره ی غبار و یا یه قطره ی آب ، کل ساختمون رو از پشت بوم تا زیر زمین آب میکشه ، اگه حوصله تون کمه ، اگه ، اگه ، اگه و هزار اگه ی دیگه ، بهتره هرگز به سراغ آکواریم آب شور نرین و به همون ماهی قرمزهایی که در ایام نوروز سر سفره میچینید بسنده کنید!! منتهی اگه با مسائلی که گفتم مشکل ندارین ، در راه اندازی این مدل آکواریم شک نکنید. این وسیله ی سرگرم کننده ، خونه های کوچیک امروزی رو عین اقیانوس عمق میده و زیبا میکنه. عظمت خلقت رو میتونید در همین فضای کوچیک ببینید با طبیعت و جانوران انس بگیرید.....


سخت افزار مورد نیاز آکواریم رو تکمیل کردم ( شامل تانک و دستگاههای تصفیه و ابزار نور پردازی ) و بعید به نظر میرسه چیز دیگه ای لازم باشه. دیشب با اضافه کردن 16 کیلو سنگ زنده ی جدید ، حجم سنگها هم به اندازه ی کافی رسید. سنگهایی که دیشب خریدم بزرگ هستند و برای طرفین چپ و راست مورد استفاده قرار گرفتند. رنگ این سنگها با سنگهای قبلی متفاوته و باعث تنوع رنگ خوبی شده که بعدها با چیدن مرجانها و شقایقها و ریفها ، ترکیب رنگی خوبی بدست میده. جانوران زنده ی موجود روی این سنگهای جدید به مراتب کمتر از سنگهای قبلی هستند اما وجود نزدیک به 10 صدف بزرگ زنده و دو سه جانور جدید دیگه بر روی اونها ، باعث میشه که کمبود حیات بر روی این سنگهای بزرگ خیلی محسوس نباشه.

دیشب یه مرجان نرم هم خریدم که روی یه سنگ کوچیک چسبیده. شکل زیبایی داره ؛ ضمن اینکه در وسط این مرجان ، سه کرم لوله ای ویژه ی کوچیک هستند که شیوه ی غذا خوردنشون جالب و زیباست. اونها چتر نیم دایره ای خودشون رو مرتب باز و بسته کرده و با جمع آوری ذرات معلق در آب فورا" اون رو میبندند و اینکار رو هر دو سه ثانیه یه بار انجام میدن. وقتی این مرجان خودش رو باز میکنه ، باز و بسته شدن چتر این کرمها شبیه آدم غرق شده ای است که یه لحظه دستش رو از آب بیرون میاره و بعد دوباره در آب فرو میره.

 

از این به بعد کار رسیدگی نرم افزاری به آکواریم شروع میشه. تامین هفته ای فیتو پلانگتون و زئوپلانگتون ، تامین هفته ای برخی املاح مورد نیاز آب شور ، تمیز کردن هفته ای اسکیمر و فیلتر سطحی ، کنترل هفته ای میزان نیترات و سختی و PH آب ، تمیز کردن ماهیانه ی سامپ ، تعویض ماهیانه ی حدود 4/1 آب آکواریم با آب شور جدید ، جمع آوری ماهیانه ی بقایای غذا از کف آکواریم ، مراقبت روزانه به منظور جلوگیری از رشد جلبک مهاجم قرمز ، تامین غذای جانوران به میزان مورد نیاز و ..... بخشی از این فعالیتها است.

به نظر میرسه در مجموع اگه اتفاق خاصی روی نده ، باید روزی یه ساعت وقت برای رسیدگی به آکواریم گذاشت. بقیه ی وقت اضافی رو هم میشه صرف نگاه کردن به نتیجه کار اختصاص داد.

 

یه نکته هم باید اضافه کنم و اون اینکه اینجور مخارج ، هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری است. دارائیهای شخصی ما یا مشهود هستند ( مثل خونه و ماشین و چی و چی و چی ) و یا نامشهود ( مثل سلامتی روح و روان ، اخلاق نیک ، دوستان خوب و ...... ). ساخت و نگهداری آکواریم از اونجایی که باعث ایجاد آرامش روحی فوق العاده ای میشه ، یه سرمایه گذاریه که طول عمر و حسن خلق رو به ما ارزانی میکنه. شاید کسی خرده بگیره و بگه توی این وانفسای مشکلات اقتصادی و کوچیک بودن فضای آپارتمانها ، اینکارا مقدور نیست و کسی که این موضوعات رو دنبال میکنه دلش خوشه و خیالش راحت....

لازم نیست خیلی متحمل هزینه بشیم. لازم نیست جا و فضای وسیع داشته باشیم. نگهداری از یه گلدون کوچیک شمعدونی میتونه آنچنان تاثیری روحی داشته باشه که 100 تا قرص آرام بخش نتونه چنین آرامشی برامون ایجاد کنه. اگر امکان داشته باشه که بیشتر و بیشتر به طبیعت و جانوران و گیاهان نزدیک بشیم ، از آرامش بیشتری هم برخوردار خواهیم شد.

البته برای انجام هر کاری ، باید راه و روش اون کار رو یاد بگیریم.