امروز رصد سختی در پیش داشتم. موقع نماز ظهر متوسل به سید الشهداء علیه السلام شدم چون رویت هلال محرم برام فراتر از یک کار رصدی است.


با اینکه به دلیل عشق و علاقه ام به رویت هلال ، برای رصد تمامی هلالهای صبحگاهی و شامگاهی اقدام میکنم اما سه هلال رمضان ، شوال و محرم برام مفهومی بسیار فراتر از انجام یه کار رصدی و یا علمی داره. برای این سه هلال با یه حال خاص و عجیبی چشم انتظار می مونم ، با شور و هیجان ویژه ای به رصدگاه میرم ، با قلبی مشتاق و چشمی حریص به جستجو میپردازم و با چشمانی نمناک از رصدگاه برمیگردم....

 

بخاطر آلودگی هوای اصفهان تصمیم گرفتم رصد رو از فراز کوه صفه انجام بدم. تجربه ی این چند روز نشون داده بود که تا ارتفاع 500 متر از سطح شهر ، آلودگی شدید و متراکمی وجود داره اما وقتی میری بالاتر ، آسمون آبی و تمیز دیده میشه و افق هم شرایط مناسبی داره. بلافاصله بعد از برگشتن از اداره ، کوله ی سنگینم رو برداشتم و عازم کوه شدم. بخشی از مسیر رو همراه گروه و مابقی رو همراه با جناب رفیعی طی کردیم تا از مسیر کابل و مرعشی به قله رسیدیم.

 

روی افق تا چند درجه دود ، گرد و غبار و آلودگی بود. ساعت 15:55 روی قله بودیم و زمان زیادی تا غروب خورشید مونده بود. امیدوام بودم با نزدیک شدن به غروب ، شرایط افق بهتر بشه و خوشبختانه همینطور هم شد. با کم شدن ارتفاع خورشید و سرد شدن تدریجی هوا ، لایه ی غبار و دود و آلودگی ، متراکم و از ارتفاعش کاسته شد. اندک نسیمی هم وزیدن گرفت و آلودگیهای افق غربی رو لحظه به لحظه کمتر و کمتر کرد.

 

 

 

افق غربی در ساعت 16:53

 

روز قبل زمان غروب خورشید و محلش رو ثبت کرده بودم. تقریبا" مانعی در افق وجود نداشت. غروب محاسباتی و غروب رویت شده همزمان بودند. جدول مختصات هلال رو در بازه های زمانی 2 دقیقه ای آماده کرده بودم. تصمیم داشتم رصد رو در بهترین زمان آغاز کنم ؛ حدود 18 دقیقه بعد از غروب خورشید و زمانی که ماه به ارتفاع حدود 2.5 درجه ای میرسید. در این زمان اختلاف سمت ماه با محلی که خورشید در افق ناپدید شده بود ، تقریبا" 5 درجه بود.

 

با غروب خورشید ، دوربین قطب نما دار رو به سمت محل غروب نشانه رفته و سپس دوربین رو 5 درجه به سمت چپ حرکت دادم. شاخصی بر روی افق تعیین کردم. دوربین 15 در 80 را روی سه پایه نصب و فوکوس کردم و اون رو به سمت شاخص نشانه رفتم. با توجه به میدان دید دوربینم ، لبه ی افق رو در پایین میدان دید قرار دادم و از پشت دوربین برخاستم. دیگر ، کاری بجز انتظار نداشتم.

 

حدود ساعت 05:13 پشت دوربین رفتم. ارتفاع اندک غبار و آلودگی باقیمانده رو اندازه گرفتم. دوربین رو مجددا" قفل کردم و به میدان دید خیره شدم. دوستان همنوردم برای اینکه در زمان رصد آرامش بیشتری داشته باشم قدری از من فاصله گرفته بودند. اینکار اونها موجب شرمندگیم شد. همه چیز برای رویت مهیا بود اما میدونستم که کار ساده ای نیست. دوربین چندان قدرتمندی برای رصد این هلال خاص به همراه نداشتم. توسلی دیگر کردم و باز خیره در میدان دید دوربین....

 

ساعت 17:16 کمان هلال رو تشخیص دادم. در اندک زمانی این کمان پرنورتر شد ( بدلیل کاهش و تغییر مرتب میزان آلودگی افق ). کمی بالاتر از میانه ی هلال ، نقطه ای بزرگ و نورانی دیده میشد که نشان از عبور نور خورشید از گودال و یا دره ای بزرگ در سطح ماه بود. وجود این نقطه ی بزرگ ، کمک شایانی میکرد تا بتوان هلال رو بسادگی دید و رد یابی کرد. به آرامی الله اکبر و یا حسین گفتم..... دوستانم متوجه شدند هلال رو دیدم. تلاشی یکی از همنوردان برای رویت هلال از پشت دوربین نتیجه ای نداشت.

 

گروه خداحافظی کردند و جدا شدند. من موندم و هلال..... موقع رصد هلال محرم ، دوست دارم گوش دل به نوای مداحان بسپارم. با رفتن دوستانم ، مداحی حاج سیلم موذن زاده اردبیلی در مدح حضرت علی اصغر علیه السلام رو گوش دادم و چشم به هلال دوختم. تلاش کردم که دوربین عکاسی رو پشت دوربین دوچشمی قرار بدم و از هلال عکس بگیرم اما در عکسها هلال مشخص نیست. آخرین عکس رو در ساعت ١٧:٢۴ گرفتم... ساعت 17:25 هلال در پشت لایه ای نسبتا" ضخیم از غبار و دود پنهان شد....

 

 

 

افق غربی در ساعت 1٧:27