یادداشت 3 اسفند 1396 - توقعات و انتظارات

توقعات و انتظارات شکل دهنده ی روابط اجتماعی ما است. هر یک از ما همیشه در معرض توقعات و انتظارات دیگران قرار داریم و متقابلا" خود نیز انتظارات و توقعاتی از دیگران داریم. این دیگران ، شامل همه میشه. همسر و فرزندان ، پدر و مادر ، خواهر و برادر ، بستگان و آشنایان ، دوستان و نزدیکان ، همسایگان ، همشهریان ، هموطنان ، همکاران ، رؤسا ، دولتمردان ، نظام و حاکمیت و حتی آحاد انسانها در گوشه گوشه ی این کره خاکی.


عوامل متعددی باعث میشه این روابط شکل سازنده و رو به تکاملی داشته باشه و از داشتنش لذت ببریم و شادمانه اون رو پی بگیریم که شاید مهمترین اونها در درجه اول تعادل در توقعات و انتظارات است و در درجه بعدی داشتن حس ایثار و گذشت.


تعادل در توقعات و انتظارات به معنای اون نیست که بین دو نفر ، میزان و نوع این توقعات و انتظارات برابر و یکسان باشه. در بازی الاکنگ ، نقطه گرانیگاه رو با فرض اینکه دو نفری که در دو طرف این وسیله میشینند هم وزن هستند ، در وسط قرار میدن. اما اگه وزن یکی بیشتر از دیگری باشه ، نقطه گرانیگاه به سمت کسی که وزنش سنگینتر است جابجا میشه.


در روابط اجتماعی هم همینطوره. کسی که دانش ، قدرت ، مقام و امکانات بیشتری داره دیگران ازش توقع و انتظار بیشتری دارند ولی نباید تصور کرد که دیگران نسبت به چنین فردی مسئولیتی ندارند و اون فرد با دانش ، با قدرت ، با مقام و دارای امکانات نباید از دیگران انتظار و توقعی داشته باشه. اگر کسی چنین تصوری داشته باشه قطعا" نخواهد تونست روابط اجتماعی سازنده و پایداری رو برقرار کنه و خیلی خیلی زود منزوی خواهد شد و یا با رفتارهای یک طرفه ی خودش ، باعث آسیب رسوندن به دیگران میشه.


و نکته آخر در این مورد اینکه بعضی وقتا لازمه برای حفظ روابط اجتماعی و در جایی که یه نفر تعادل توقعات و انتظارات رو بصورت ناآگاهانه و غیر مغرضانه بهم میزنه ، ایثار و گذشت داشته باشیم و سعی کنیم از راههای منطقی و دوستانه اون تعادل رو دوباره ایجاد کنیم. در روابط اجتماعلی نباید خشک و بی روح عمل کرد. انعطاف و گذشت به موقع در خیلی مواقع راهگشا است. ساختن روابط اجتماعی زمانبر و پر هزینه است. نباید به راحتی و با اندک مشکلی اجازه ی از بین رفتن این روابط رو بدیم.

/ 0 نظر / 59 بازدید