یادداشت 21 مهر 1397

بسم الله الرحمن الرحیم


بامداد امروز آخرین پیام صبح شنبه رو برای تعدادی از اعضای خانواده ، بستگان ، دوستان و همکارانم ارسال کردم و پرونده اینکار رو بستم.


این سنت حسنه رو از دوست و استاد ارجمندم جناب آقای عباسی آموختم که هر شنبه پیامک مختصری برای بنده و تعداد دیگری از دوستان ارسال میکردند. انرژی مثبتی که این پیامک بظاهر ساده ایجاد میکرد اونقدر زیاد بود که قابل توصیف نیست. پس از مدتی به پیروی از این بزرگوار ، سحرگاه و یا بامداد هر شنبه چند بیتی از اشعار شعرای عارف و بلند آوازه ی ایران زمین که از شب قبل انتخاب کرده بودم رو برای جمعی میفرستادم.


برای اینکار هر جمعه با خلوص نیت و خواندن دعا به دیوان اشعار عارفان و بزرگان شعر و ادب پارسی مراجعه میکردم. بعضی وقتها انتخاب اشعار بر اساس تفعل بود و خیلی زمانهای دیگه چندین دیوان رو مرور میکردم تا شعری با مضمونی متناسب با ایام و امید بخش پیدا کنم. همه ی دریافت کنندگان این پیام که شامل همسر و فرزندانم ، خواهران و برادرانم ، اعضای فامیل دور و نزدیک ، دوستان ، همکاران ، همنوردان و مقامات کشوری و استانی بودند، یک متن واحد رو دریافت میکردند.


میدونستم انجام چنین کاری در بازه ی زمانی طولانی مدت واکنشهای متفاوتی در بر داره. برخی بزرگوارانه با نیت خالص من همراه میشدند و با وقت گذاشتن و نوشتن اشعار و یا متنهای زیبا و آموزنده ، امواج پیاپی مثبت به سمتم روانه میکردند. گروهی دیگه همین لطف رو داشتند اما نه به اندازه ی گروه اول (شاید گرفتار بودند و یا هر دلیل دیگه). برخی واکنشی نداشتند و فقط بیننده ی پیامها بودند. میدونستم برخی هم افکار منفی خواهند داشت ؛ مثل اینکه فکر کنند از سر بیکاری و وقت گذرانی داره اینکار انجام میشه و یا اینکه احتمالا" قصد و غرض خاصی در بین است و شاید کار و درخواستی دارم که میخوام برای بیانش زمینه چینی کنم.


به هر حال هر چه بود گذشت. اونچه که الان میتونم بگم اینه که به واقع در تمام این مدت اینکار رو در نهایت خلوص نیت و صمیمیت انجام دادم. میدونم شاید در این دوره زمانه که متاسفانه بعضا" شاهد هستیم اعضای یک خانواده هم به همدیگه رحم نمیکنند و مهر و محبتی بین اونها نیست ، چنین اقداماتی از سوی کسانی که غریبه هم هستند ، ممکنه غریب و غیر قابل توجیه معنا یشه. اما بواقع اینها امواج مثبت و نکات نغز و پر معنای عارفان و بزرگانی بود که بحمدالله بر زبان و قلم من جاری شد و در جامعه ای کوچک جریان یافت. به مهرورزی نسبت به تمامی خلایق بشدت اعتقاد دارم و در این مدت هدفی جز این دنبال نکردم.


در این آخرین شنبه میخوام تشکر کنم از تمام کسانی که همزبان و همراه من در ترویج این جریان مثبت معنوی شدند ؛ بویژه همسر مهربانم ، فرزندان دلبندم و خانواده ی پر مهرم. و نیز سپاسگزار بستگان ارجمند و دوستان گرامی دور و نزدیکم هستم که دنیا دنیا به من لطف داشته و دارند.

/ 0 نظر / 20 بازدید