یادداشت 1 اردیبهشت 1397


نشستنهای بیش از اندازه ی روزهایی که در تهران بودم باعث شده کمر درد بگیرم. بعد از ظهر امروز به کوه رفتم تا بلکه قدری از این درد کاسته بشه.

ساعت 16:40 حرکتم رو شروع کردم. تنها بودم و تصمیم گرفتم مطابق رواق صعودها ، یک ساعت راه برم و بعد استراحتی 10 دقیقه ای داشته باشم و اینکار رو تا پایان مسیری که انتخاب کرده بودم ادامه بدم.


از کنار زمین چمن میدان همایشها و سمت چپ باغ وحش صعود رو آغاز کردم و بعد از رسیدن به ایستگاه 125 از شیب مقابل اون بالا رفتم و به آبشار رسیدم. این شد 28 دقیقه


بدون توقف و در عرض 8 دقیقه خودم رو به گل زرد رسوندم و 5 دقیقه ی بعد در بالای پله های ظل السطان بودم. باز هم بدون توقف حرکت رو ادامه دادم. 9 دقیقه طول کشید تا به ایستگاه سوم تله کابین برسم و 9 دقیقه بعد روی قله بودم ؛ یعنی کل مسیر رو در 59 دقیقه طی کردم.....


بین ایستگاه سوم تله کابین تا قله باد نسبتا" شدید و سردی میوزید که اذیتم کرده بود. بعد از رسیدن به قله بلافاصله مسیر برگشت رو در پیش گرفتم و 4 دقیقه بعد برای استراحت توقف کردم.


نمیدونم بخاطر وزش باد سرد بود یا چیز دیگه اما سردرد خیلی شدیدی گرفته بودم. لباس گرم پوشیدم و روزی سنگ دراز کشیدم. با خوردن یه پیاله آویشن و قدری آب همه چیز عادی شد و بعد از اندکی استراحت برگشتم پایین.


خوبه که کمر درد داشتم و با این سرعت حرکت کردم. نمیدونم اگه سالم بودم چیکار میکردم؟؟!!


اما از شوخی گذشته ، تنهایی فرصت مناسبی برای تفکر و دریافت آرامش است ؛ بویژه اگه در طبیعت باشه

/ 1 نظر / 65 بازدید
samsung-saba

سلام!!! مطالب خوبی داری اگه تمایلی به تبادل لینک داری پیام بده