یادداشت 19 دی 1397 - یکی کوهپیمایی کم نظیر در هوای بارانی کوه صفه

بنام خدا

 

خدا جوون ؛ دمت گرم.... حسابی شرمنده شدیم با این همه نعمتی که از آسمون برامون نازل کردی. انتظارش رو نداشتیم. غافلگیر شدیم ؛ اساسی. ایول. خیلی با حالی..... به همین سادگی.

 

با اینکه بارش امروز در ساعاتی خیلی شدید بود اما از همون اول صبح تصمیم گرفتم بعد از ظهر برم کوهپیمایی ؛ حتی اگه از آسمون سیل بیاد.

 

وقتی به منزل رسیدیم بلافاصله وسایلم رو جمع کردم و راه افتادم. بخاطر بارندگی شدید و آبگرفتگی اتوبان ، جریان ترافیک بسیار کند بود. وقتی آماده ی حرکت شدم شدت بارون زیاد بود اما بتدریج کم و سپس قطع شد. اما دقایقی بعد دوباره بارش شروع شد.

 

در طول حدود 2.5 ساعت کوهپیمایی ، شاهد بارون ، باد ، مه ، ابر و آبشارهای طبیعی متعدد بودم. هوا بسیار معتدل بود. هیچ احساس خستگی نکردم و از محیط و فضایی که در اون قرار داشتم بی نهایت لذت و استفاده بردم.

 

امروز برای دومین بار در طول 10 سال گذشته ، شکل گیری یه آبشار بلند رو در دره پایین غار ماسه ای شاهد بودم. شنیدن صدای جریان طبیعی آب در کوه صفه جزو رویدادهای نادر این کوه زیبا و دوست داشتنی است که امروز در جای جای صفه اون رو میشنیدم. کاش امروز و این دقایق بی نظیر تموم نمیشد.....

 

موقعی که از گردنه ی باد به سمت ورودی در حرکت بودم ، مه و ابر از پایین به سمت بالا در حرکت بود. دقایقی رو در مه حرکت کردم. عمق دید کم بود و چیزی که اون فضا رو بسیار رویایی کرد ، صدای دلنشین کسی بود که با صدای شش دانگ و بسیار زیبا و رسا در حال نغمه سرایی بود. در اون مه ، کوه صفه رو بصورت محو میدیدم و فقط همون صدای زیبا رو میشنیدم...... جای همه خالی

 

weblog4953.jpg

 

weblog4954.jpg

 

weblog4955.jpg

 

weblog4956.jpg

 

weblog4957.jpg

 

weblog4958.jpg

 

weblog4959.jpg

/ 0 نظر / 19 بازدید