یادداشت 2 شهریور 1394

تبلیغ یه آدامس که از تلویزیون پخش شد این فکر رو در ذهنم آورد که اگه این امکان برامون فراهم بشه که از حال ، به گذشته و یا آینده نقل مکان کنیم ، چه انتخابی خواهیم داشت؟ میریم آینده ؟ یا گذشته؟ و یا هیچکدوم؟

فیزیکدانان از زمان به عنوان بعد چهارم یاد میکنند. هر جسم مادی که دارای سه بعد فیزیکی طول و عرض و ارتفاع است ، متعلق به زمانی تکرار نشدنی و بی همتا است. شاید از نگاهی فلسفی ، اینکه زمان داره در هر لحظه خلق میشه ، و ربط دادن این موضوع به اینکه جسم مادی سه بعدی در بستر زمان قابل تعریف است ، دلیلی باشه بر صفت "خالق" برای خداوند متعال به این معنا که او همیشه در حال خلق بوده و خواهد بود ؛ ازلی و ابدی

از این که بگذریم و برگردم به پرسشی که مطرح کردم ، شخصا" حسم اینه که درسته که هر یک از ما تعلقاتی در گذشته و ایده­آل هایی برای آینده داریم اما ما متعلق به زمان حال هستیم و زندگی کردن در گذشته و یا آینده ، شاید برامون معنایی نداشته باشه و نتونیم اون رو تحمل کنیم. گذشته و آینده در حد یه خواب و یه رویا شاید کفایت کنه. باید امروز رو درک کرد و در امروز زندگی کرد و قدرش رو دونست.... چی دارم میگم امشب.... خدا میدونه.....

در مباحث مربوط به هیات کوهنوردی بحمدالله برنامه هایی که در ذهن دارم ، داره به خوبی پیش میره. راستش بعضی وقتا امواج منفی اندکی ایجاد میشه که انگیزه ها رو تحت تاثیر قرار میده و ممکنه آدم به خودش بگه بابا ول کن این موضوع رو و بذار همه چی روی همون پاشنه­ای بچرخه تا بحال چرخیده بود و آب از آب هم تکون نخورد. اما مثل همیشه ، وقتی مصمم میشم کاری انجام بدم ، به همون فرمایش حضرت امیر علیه السلام  توجه میکنم که خطاب به فرزند خود محمد حنفیه فرموده­اند:

تزول الجبال و لاتزل، عض على ناجذک، اعر الله جمجمتک.تد فی الارض قدمک، ارم ببصرک اقصى القوم وغض بصرک واعلم ان النصر من عند الله سبحانه‏

اگر کوهها از جاى خود کنده شوند تو بر جاى خود استوار باش، دندانها را بر هم بفشار. کاسه سرت را به خدا عاریت ده. گامهاى خود را بر زمین میخکوب کن.پیوسته به آخر لشکر بنگر (تا آنجا پیشروى کن) و چشم خود را بپوش و بدان که پیروزى از جانب خداى سبحان است.

البته فرمایش حضرت مربوط به جنگ جمل بوده است و صحنه مدیریت کوهنوردی ، عرصه­ی جنگ و پیکار نیست. استفاده من از این فرمایش حضرت ، معطوف به ثابت قدم بودن ، جدیت و پشتکار ، هراس نداشتن از مشکلات ، توکل به خداوند متعال و امید داشتن به موفقیت است.

خوشبختانه در طول این مدت همراهی دوستان همنورد با برنامه ها و نظراتم داره بیشتر و بیشتر میشه و از این بابت خیلی خوشحالم. انشاءالله تلاش میکنم این همراهی و همکاری دوجانبه افزایش پیدا کنه تا ضامنی باشه برای موفقیتهای آتی. ولی خوب میدونم که خیلی سخته همه چی خیلی آرمانی پیش بره. ممکنه اختلاف نظرهایی هم وجود داشته باشه که هم طبیعیه و هم کاریش نمیشه کرد.

در عرصه اداری ، روزهای پر کاری رو داریم سپری میکنیم. پروژه­های بزرگی رو در دستور کار داریم که تاثیر چشمگیری بر آمد و شد روزانه مردم گذاشته و باید هر چه زودتر به نتیجه برسه. سه ایستگاه مهم قطار شهری (دروازه دولت ، میدان انقلاب و دروازه شیراز ) و دو تقاطع غیر همسطح (25 آبان و استقلال) و افزایش ناوگان حمل و  نقل عمومی با هزینه­های بسیار سنگین (صدها میلیارد تومان) داره اجراء میشه و تامین مالی این هزینه­ها و مدیریت منابع مورد نیاز بر عهده واحد تحت مدیریت بنده است و مدیریت این هزینه های سنگین در کنار هزینه های روزمره شهر و شهرداری ، فعالیتی سخت و دقیق رو طلب میکنه که باید انجام بدیم. امیدوارم بتونیم در این زمینه سربلند باشیم و با همکاری سایر واحدهای شهردای این بار سنگین رو به سر منزل مقصود برسونیم.

فرصت کوتاهی پیش اومده تا همراه اعضای خانواده و فامیل باشیم و دیداری تازه کنیم. این دیدارها یه جور تجدید قوا برام محسوب میشه تا بتونم با نیروی بیشتر به کار و فعالیت بپردازم. خانواده و فامیل و دوستان به واقع از نعمتهای بزرگ خداوند هستند.

یه موضوع دیگه رو هم در این روزها مورد توجه و تحلیل قرار میدم که انشاءالله بعدا" در موردش صحبت خواهم کرد.

/ 1 نظر / 43 بازدید
جواد باقریان

درود برشما دانشمندان فیزیک یه نظریه دارن که ازراه کرم چاله ها در آینده بتوانند از بعد زمان عبور کرده و به گذشته یا آینده سفر کنند. تا ببینیم. تندرست و پیروز باشید