یادداشت 29 امرداد 1397

در عکاسی بعضی وقتا بدلیل فقدان نورپردازی مناسب ، عکسها عمق خودشون رو از دست میدن.....حس و حال این روزهای من و خانواده ام اینگونه شده..... همه چیز برامون سرد و بی روح و بدون عمق جلوه میکنه.....


گریه و بی تابی ما به نسبت روزهای ابتدایی درگذشت محسن خیلی خیلی کم شده اما هنوز در یک حیرت بزرگ قرار داریم.... انگار خوابیم ؛ و یا دوست داریم اینگونه باشیم.....


با دیدن عکسها و فیلمهایی که خاطرات زیادی رو برامون به ارمغان آورده بی اختیار فکر میکنیم هنوز محسن هست تا خاطرات جدیدی رو برای همه ی ما رقم بزنه..... عکسها رو نگاه میکنم و به اونها خیره میشم.... هیچ حسی بجز حیرت ندارم....


تلویزیون میبینم اما غم و شادی برنامه ها برام تفاوتی نداره و بی هیچ واکنشی فقط میبینم. کارهای روزمره رو طبق برنامه انجام میدم اما به واقع این کارها روحیه ی خاصی رو در وجودم ایجاد نمیکنه و فقط سرگرم میشم....


نمیدونم والله


باید از این سرگشتگی به خدا پناه ببریم چرا که "ما ودعک ربک و ما قلی"


امید که خداوند متعال حال ما رو از " ضالا" به "فهدی" و از "عائلا" به "فاغنی" مبدل فرمایید ؛ تا میل و خواسته اش چه باشد....

/ 0 نظر / 52 بازدید