یادداشت 10 تیر 1391

پنج شنبه بعد از ظهر جشنواره ورزشی کارکنان شهرداری برگزار شد و برای اولین بار در تاریخ برگزاری این جشنواره ، از افراد موفق در ورزش کوهنوردی و سنگنوردی تقدیر شد و جوایزی به اونها اهداء گردید. برای تثبیت این موضوع که کوهنوردی مسابقه نداره اما بدلایل مختلف این رشته ی ورزشی یه سر و گردن بالاتر و مهمتر از سایر رشته هایی است که کارکنان شهرداری به اون میپردازند ، چند ماه وقت گذاشتم و با مسئولین مختلف شهرداری در این رابطه صحبت کردم. این رشته رقابت نداره اما بجاش تا دلتون بخواد رفاقت داره. اعضای یک خانواده ( پیر و جوان ، زن و مرد ، بزرگ و کوچک ) میتونند همراه و در کنار هم در این رشته فعالیت کنند که این موضوع به گرم شدن کانون خانواده ها کمک زیادی میکنه. اینجا وقتی کسی در صعود دچار مشکل میشه ، بقیه ازش عبور نمیکنند تا اول بشن بلکه حتی اگه لازم باشه کل برنامه ی صعود رو برای کمک کردن به بقیه لغو میکنند. برخورداری از واهب بسیار متنوع و زیبای طبیعی هم در کمتر رشته ی دیگری همچون کوهنوردی دیده میشه.

خوشبختانه این پیگیریها نتیجه داد و روز پنج شنبه از 19 فعال این رشته تقدیر کردیم ؛ 1 نفر بخاطر صعود به سبلان و کرکس ، 1 نفر بخاطر صعود به سبلان و موفقیت در سنگنوردی ، 12 نفر بخاطر صعود زمستانه به کرکس و 5 نفر هم بخاطر حضور مستمر در برنامه های گروه کوهنوردی شهرداری. این نفرات شامل 5 نفر از خانمها و 14 نفر از آقایان بودند. ترکیب سنی هم شامل 5 نوجوان و جوان و 14 بزرگسال میشد. همنوردانم از این بایت خرسند بودند و من هم از اینکه تلاشهام به نتیجه رسیده بود راضی و شاکر بودم. به هر نفر لوح و حکم قهرمانی بهمراه جایزه نقدی اهداء شد. برای رشته های ورزشی دیگه مدال هم میدادند. من به همراه تنی چند از مسئولین شهرداری این جوایز رو اهداء کردیم. جالبترین و بیاد موندنی ترین قسمت برای من وقتی بود که حکم قهرمانی همسرم رو دادم.

30 مهر 89 کار ساخت آکواریم آب شور رو شروع کردم و دیشب ( 9 تیر 91 ) این آکواریم رو بطور کامل جمع کردیم. در طول 20 ماه که جانوران آکواریم میهمان منزل ما بودند ، از دیدن نحوه رشد و نمو و زیبائی خیره کننده اونها بارها و بارها به وجد اومدیم. این آکواریم باعث شده بود اعضای خانواده بعضی وقتا دور هم بشینن و حرکت این جانداران دریا زی رو با هم تماشا کنند. متاسفانه سفر 17 روزه سال گذشته ی ما باعث آسیب جدی آکواریم شده بود و بعد از اون ، دیگه هیچ وقت نتونستیم شرایط و زیبایی اولیه رو به آکواریم برگردونیم. شاید همین موضوع باعث شد که دیشب بلاخره از این فضای دل انگیز ، دل بکنیم. شاید تا چند ماه آینده دوباره آکواریم رو راه بندازیم اما اینبار ممکنه ماهیان آب شیرین ، گیاهان آب شیرین ( جنگل سبز ) و یا گلهای طبیعی ، میهمان ما باشند.

تمرینات گروه ما برای صعود به سبلان از امروز آغاز میشه. احتمالا" در قالب یک گروه 45 نفره به اردبیل خواهیم رفت که بیش از 37 نفر از اونها قصد صعود به قله دارند. امیدوارم همه چیز طبق برنامه پیش بره و صعودی توام با موفقیت داشته باشیم.

/ 2 نظر / 18 بازدید
پیمان

سلام جناب مهرانی دستتون درد نکنه....عالی بود و زحمات یکسالتون که بخاطر این گروه کشیدیدبالاخره نتیجه داد.ای والله....

نداف پور

جناب آقای مهرانی واقعا مخاطراتي که کوه نوردان در مقاطع مختلف با آن مواجه هستند و حتي به ادعاي برخي به رغم رعايت نکات ايمني و آموز شهاي لازم، حادثه در کوه نوردي اجتناب ناپذير است آيا موقعيت کو هنوردان در بهر ه مندي از پوشش هاي رسانه اي و يا دغدغه و حمايت مدیران ، نسبت به ساير ورزش کاران مثل فوتباليستها و ..جايگاه مناسبي است؟! کدام ورزش کاري را سراغ داريد که به تورنمنتي اعزام شود، اما درصدی از هزینه ها را خودش بدهد و به جاي آراميدن در هتلي پنج ستاره، در يک چادر تنگ و تاريک و یا پناهگاهی محقر با شرايط نامساعد جوي، جيره ي غذايي و محروم از سرويسهاي بهداشتي و نظافتي مناسب، زمان را به سختي سپري کند؟! آيا به اين دليل که کوه ها جايگاه تماشاگر و بوق چيهاي استاديوم ها را ندارند و يا چون کوه نوردي مانند فوتبال،پخش زنده تلويزِيوني ندارد، سرافرازانش که با جان خود قمار مي کنند تا نام ايران را بر قلل رفيع بلند آوازه کنند، بايد اين همه مهجور و مظلوم باشند؟! لذا تشکر ویژه از پیگیری های شما در نهادینه کردن ورزش کوهنوردی در شهرداری اصفهان و ایجاد تغییر در نگرش مسوولین در این خصوص را دارم.